Tanzania

Zaterdag 26 maart reis ik via Istanbul naar Dar Es Salaam om van daaruit rond te toeren in Tanzania. Waarschijnlijk ook naar Zanzibar of Pemba.

Als je hier regelmatig komt kijken, vergeet dan niet de pagina te refreshen, anders haalt de pc die uit zijn geheugen en krijg je de laatst bekeken pagina te zien, niet de laatst aangemaakte... :-)

Dinsdag 22 maart, Brussel Nationaal gaat voor onbepaalde tijd dicht. 

Donderdag 23 maart, mijn vlucht van zaterdag is officieel gecanceld. Ik bel donderdagavond met Turkish Airlines en krijg een dame aan de lijn die een voor mij vrij onverstaanbaar Engels spreekt (hoewel mijn Engels toch behoorlijk is), maar na ettelijke onderbrekingen komt er een nieuw ticket in mijn mailbox. Vertrek vanuit Schiphol om 12.55u op zaterdag. Ik regel dan ook maar direct een treinticket van Antwerpen Centraal naar Schiphol. (Intercity vertrek 08:45 aankomst 10:48. Dikke twee uur voor vertrek. Moet genoeg zijn. Inchecken doe ik wel via de pc op vrijdagnamiddag.

Andy zal mij op zaterdagmorgen naar Lier brengen.

Zaterdag 26 maart

Dacht dat er vanuit Lier wel elk kwartier een trein ging naar Antwerpen-Centraal, maar dat was een misrekening. (Weekend)  Gelukkig ontdekten we dit nog tijdig zodat ik in Lier nog net de trein van 7.56u kon nemen. De volgende ging pas om 8.35 en dan had ik zeker mijn aansluiting gemist in Centraal. Nu had ik bijna een half uur over.  Trein van 08.45 intercity. Na dik anderhalf uur arriveer ik op Schiphol.  Aangezien ik het inchecken al met de pc had gedaan,  en reis met handbagage,  kan ik direct door naar security en douane en ben ik om half twaalf al aan de gate waar ik dit verslag tik. Nederlandse security  lijkt me een stuk efficiënter dan de Belgische. Qua snelheid bedoel ik dan... om 12.55u heb ik een vlucht naar Istanbul,  voorziene aankomst 17.20u. Om 18.20u is mijn aansluitende vlucht naar Dar Es Salaam met voorziene aankomst 03.05u. Zal wachten tot het licht is om een taxi te zoeken die me naar een hotel brengt. Voor de uren hiervoor vernoemd: telkens plaatselijke tijd.  Als alles volgens plan verloopt is de reistijd naar Istanbul drie uur en een half, van daar naar Dar zeven uur twintig.

We vertrekken met een half uur vertraging in Amsterdam maar met het voorziene aankomstuur zou ik nog een uurtje overstaptijd hebben. Op het vliegtuig kijk ik naar the Martian en eet niet van de groenten met rijst  (het vlees was op), de gin-tonic daarentegen. .. ik kan op het vliegtuig ook al mijn apparatuur opladen dankzij usb-connectie..
Rond half zes plaatselijke tijd landen we in Istanbul en 40 minuten voor we opstijgen naar Tanzania,  zit ik al te wachten aan de gate.  Even later kunnen we al instappen.

Het vliegtuig vertrekt op tijd en om half tien Belgische tijd (half twaalf Tanzaniaanse tijd) zijn we halfweg. Nog drie uur en half te gaan.  Het eten daarnet was zeer goed.  Ik heb intussen ook al het douaneformulier ingevuld en een verblijfplaats opgegeven waar ik zeker niet zal verblijven. Ik zal eerst maar een sim-kaart zien te versieren en wat telefoontjes proberen te maken naar hotels in dar.  Het zal dan 3 uur 's nachts zijn. 

Vrij stipt aangekomen, maar het duurt toch nog een uurtje voor ik mijn 50 dollar voor het visum kan afgeven. Buiten word ik direct aangesproken door een taxichauffeur, maar ik wil eerst een telefoonkaart kopen zodat ik naar een hotel kan bellen. Dat duurt ook een half uur, want ik wil niet betalen voor de verkoper met mijn gsm en de nieuwe kaart naar zijn toestel heeft gebeld.  Gevraagd naar de prijs kost het 22000 shilling voor een deel belminuten en sms ' en.  10000 shilling is ongeveer 4 euro. Dus vraag ik maar eens naar een officiële prijslijst. Dan kost het blijkbaar maar de helft. De eerste twee hotels die ik probeer,  lijken nog te slapen... toch maar even een babbeltje doen met een taxichauffeur en die brengt me tegen 35 dollar naar het centrum waar ik tegen 90.000 shilling (44 euro) een kamer met airco boek voor twee nachten.  Er zou ook wifi zijn. Om 4 u Belgische tijd lig ik in bed. 

morgen (straks) meer...

Zondag 27 maart

Om half negen ben ik weer wakker en na een douche, met warm water, begeef ik me naar het restaurant en drink een cola. Er is drie man personeel voor drie klanten. .. ik ga dadelijk wat wandelen in de stad. 

Ik wandel eerst wat in de buurt van het hotel en zie heel veel armoede, bedelaars  en handelaars. Het is zondag en ik denk dat het daarom niet extra druk is .  Wel veel volk, maar niet echt opdringerig. Toch voelt het wat onwennig. Misschien omdat ik geen andere blanken zie. Ik besluit een taxi naar het strand te nemen.  Misschien is het daar ook wat frisser.  De prijs van 20.000 zakt naar 15000SH na onderhandelen en waarschijnlijk is dat ook teveel,  want de chauffeur wil graag dat ik hem bel voor de terugrit als we aankomen aan cocobeach.  Trouwens, ze rijden links in Tanzania.  Ben al twee keer aan de verkeerde kant willen instappen. Ik drink een halve liter safaribier,  maar niettegenstaande ik baridi  vroeg is het toch niet echt koud. Ik leer van google translate dat je geen eigen dranken mag meebrengen naar dit etablissement.  .. ik bestel wat scampi met look. Loopt niet van een leien dakje. taalproblemen. Ik moet de wisselkoersen herzien.  10000shilling is 5 euro met de huidige wisselkoers.  Dus was de taxirit naar het strand 7,5 euro.  

De scampi zijn lekker.  In een korstje met veel look. Bestek is er niet bij,   dus eten met de vijf geboden. Achteraf komt men wel met water en een handdoek om de handen te wassen,  Rekening totaal 17000 sh.  Een euro of 8. Ik wandel nog even over het strand en merk dat er ook hier geen blanken te bekennen zijn. Ik zal "mijn' taxi maar eens bellen en terug keren naar het hotel. Een siësta houden en dan zien hoe ik morgen in Tanga geraak. Liefst met een bus.  Zes uur reistijd voor 193km vogelvlucht,  maar er worden nogal wat omwegen gemaakt.  Zal wel weer een belevenis zijn. 

Om vijf uur word ik wakker en buiten is het al stikdonker.  

Met het zomeruur is het tijdsverschil gereduceerd tot ėėn uur , tenminste,  dat denk ik. Niemand draagt hier een horloge en het internet ligt er blijkbaar uit. Mijn tablet geeft twee verschillende uren, afhankelijk van het programma dat ik open.  Ik fris me wat op en zak vier verdiepingen naar het restaurant voor het aperitief.  Gin tonic met veel ijs.  Zonder is geen optie en ik hoop maar dat het ijs met flessenwater  wordt gemaakt.  Ik vrees van niet,  maar dat zal ik morgen dan wel weten.  Gelukkig heb ik Immodium bij.

In het restaurant hangen vier televisieschermen en er worden drie verschillende programma's op getoond.  Gelukkig maar eentje met geluid.  

Ik eet chicken met fried rice  (komt me bekend voor. .)

Het probleem met het uurverschil is ook opgelost. Een uur. Te ingewikkeld om uit te leggen.

Het klaarmaken van dit gerecht kost zowat een uur. Als ze dat zo bij ons zouden doen. .. terwijl ik hier toch zit, google ik het hotel even.  Blijkt dat boeken via Internet dubbel zo duur is. (In Tanzania dan toch ). Ik zal vanaf nu dus rechtstreeks met het hotel onderhandelen. ...
Na de maaltijd even buiten een sigaartje gaan roken en in een straal van 300m rond het hotel gewandeld.  Werd door 'friends' gewaarschuwd voor de 'maffia ', ze zagen blijkbaar niet dat ik er ook toe behoorde,... Na twee sigaartjes terug naar de bar voor een laatste pintje,. Daarna naar mijn bed.

Rond een uur of acht belt housekeeping. Ik ben net uit de douche en vraag een half uurtje respijt.  Pak in, ruim op en ga op zoek naar een taxi die me naar de Ubuntu busterminal moet brengen.  Er staan drie taxi's vlak bij het hotel en de portier wil mijn koffer in de eerste taxi leggen. Ik houd hem tegen en vraag aan de chauffeur hoeveel de trip naar de terminal moet kosten.  10 euro. Ik vraag aan de andere twee wie me voor 5 euro wil vervoeren.  Ik geraak weg voor 7,5. Een half uurtje later zijn we ter plekke. Massa's bussen maar aan de buitenzijde staat waar ze naartoe gaan. Vaste prijs: 9 euro.  Moet wel een tijdje wachten op mijn wisselgeld waarmee ik dan maar een cola koop. Verkoopster wil me er eerst een geven uit haar kraam, maar ik sta erop dat het een koude moet zijn. De bus vertrek pas om kwart over tien,  dus ik heb nog even tijd om rond te wandelen.  Op de bus ben ik de enige blanke, maar ik heb wel een prima plaats gekregen.  A ėėn,  eerste rij gangpad, vlak achter de chauffeur.  Ik heb de volgende 4 tot 6 uur niet veel meer te doen dan rond te kijken en verslag te tikken. Hoop dat het jullie niet verveelt. We rijden met een Chinese bus, Yutong,  die ik ook in Thailand en Cuba tegen kwam.  Semi-luxury noemt ze zichzelf.  Heeft airco! En door mijn plaats heb ik wat extra beenruimte.  Links naast mij zitten een paar kinderen en die lusten mijn toffees. 
Om half elf zit de bus vol en vertrekken we. Volgens mijn gps is de reis 268km, maar naar het schijnt wordt er een ferme omweg gemaakt en zou de afstand 100 km meer zijn. Ik vermoed dat de chauffeur in een vroeger leven nog rallypiloot is geweest. Niet echt een aanrader voor hartlijders, zeker niet op de plaats waar ik zit, met panoramisch uitzicht.  Ooit 130 gereden met een Chinese bus op een gewone tweevaksbaan African style? 
Om kwart voor elf kan er nog wat volk bij en om kwart over elf stappen twee verkopers op. Appelen en noten. Een paar kilometer verderop stappen ze alweer af. Op een markt waar ze dat ook verkopen. ...
Om kwart voor een is er een sanitaire stop.  Tijd om een Safari te drinken is er net.  Na de stop is er catering in de bus. Zie foto. Cake en ananas sap. Gekoeld! 
Om twee uur stapt er een verkoper op de bus die via een uitleg verzorgingsproducten probeert te verkopen. Bij mij heeft hij niet veel succes,  maar hij lijkt wel zaken te doen. 10 km verderop stapt hij al weer uit, 
Op de hele reis zijn we door ėėn auto voorbij gestoken, maar die werd een eindje verder toch terug ingehaald. .voor de rest zijn we alle voertuigen voor gebleven.  Moet je kunnen met een bus met 50 man.

Om vier uur arriveren we in Tanga en volgens mijn gps maar 500m van het hotel waar ik wil overnachten.  Ik leg toch wel een kilometertje af voor ik er arriveer.  Blijkt volzet. Kelner verwijst me naar Ocean Breeze,  twee minuten verderop.  Een behulpzame Tanganiaan (uit Tanga dus) wijst me 'belangeloos' de weg en vertelt dat de receptioniste zijn zus is. Ik zeg hem dat hij een leugenaar is... De receptioniste: Hoe weet jij dat? Ik: ik ben helderziende.  Verbazing alom... kamer vrij. Ik boek gelijk 2 nachten tegen 15 euro per nacht. Met airco en fan. Zonder airco was 2.5 euro minder, maar daar zullen we niet armer van worden.  Ik heb zelfs een stukje zeezicht. En een terras. Het zeebriesje doet deugd... Terwijl ik geniet van het terras tik ik deze zinnen. Het management verwittigt : geen waardevolle zaken achterlaten op de kamer.

Dadelijk kijken of er wifi is, en een stukje gaan eten.  Het is inmiddels kwart over vijf.

Het hotel (Ocean Breeze Inn) heeft blijkbaar geen wifi, zal straks ergens anders moeten proberen.  Ook de afstandsbediening van de airco blijkt zoek. Het is alles of alles.   Afzetten heb ik ook nog niet gevonden. In het restaurant bestel ik een pint en kip met rijst en tomatensaus. Is wel lekker, maar de kip is supertaai. Lokale kip is duurder dan andere.  Waarschijnlijk kunnen die harder lopen en zijn dus moeilijker te vangen.  Vandaar het taaie vlees. Intussen is er een local komen bij zitten van het touristbureau, naar eigen zeggen dan toch. Hij biedt mij aan een volledig verzorgde uitstap te arrangeren naar de beroemde grotten,  8 kilometer van Tanga. Bij het begin kost het pakket zo'n 70 euro, na het palaveren nog 32. Het transport ernaartoe zal dan wel niet per taxi zijn, maar per bus. Zo zit ik ook eens op een locale bus. De man wil een voorschot van 20 euro en krijgt er 5, nadat ik zijn echtheid controleerde bij het personeel van het restaurant. De grotten worden beschreven in mijn digitale reisgids,  dus die bestaan al.
Het blijft hier intussen lekker warm. Voorlopig nog geen regen gezien, maar woensdag zou dat kunnen veranderen.  33 graden overdag voelen iets warmer aan. 's avonds met een briesje lijkt het op een warme juli-avond bij ons,  zij het wat vochtiger. Ik kan geniet nog van wat biertjes op het terras en ga slapen. Apparatuur opladen lukt niet want het lukt me niet de stekker ver genoeg door te duwen in het enige stopcontact in de kamer  (van de tv ). Gelukkig heb ik twee powerbanks bij zodat ik toch een tijdje voort kan. De manager komt,  na even aandringen,  met de remote control van de airco,  maar welke knop hij ook indrukt,  niets verandert. Ook de fan heeft maar twee standen :alles of niets.  Het wordt dan maar alles. Niet echt goed geslapen. ..

Dinsdag 29 maart 
Rond 8 u wakker,  ontbijt. Kijk naar cnn.  Een heel item over Brussel,  ėėn week geleden, toestand in Brussel nu, hoe gaat Brussel de toekomst aanpakken. .

Stipt om tien uur staat mijn gids er ( hij wijst er expliciet op dat hij op tijd is) voor een bewogen reis naar de grotten.  Een bekend man schreef eens: de bestemming is niet het belangrijkste,  maar de weg ernaartoe, ik denk dat hij deze reis ook al eens gemaakt heeft... Eerst een stukje met de daladala: een kwartiertje met 30 personen in een minivan voor 12. Niet klagen over privacy. Dan 10 minuten op een moto. Biker,  gids en ik. 3 voor de prijs van ėėn. Langs de straat hadden ze  dat blijkbaar nog nooit gezien : zowel de bwana in de daladala als op de motor.  Het moet een belachelijk zicht zijn in hun ogen, want ze lachen nogal wat af.  Bij de grotten kom ik nog een blanke tegen,  de eerste vandaag.  
Het bezoek duurt een dik half uur, klauteren en kruipen met zeer weinig licht. De gids wil de batterijen van zijn led!  lamp sparen. .. ik vertel hem dat dat ding 24u kan schijnen zonder verpinken.  Hij gelooft me niet. Terugweg: moto, open laadbak,  stukje te voet. Spijtig dat ik geen selfiestick bij heb. Trouwens,  met de zon op het scherm zie je toch niet wat je fotografeert.  Rond de middag zijn we terug en ik vraag de gids naar een hotel met wifi. Er is er een in de buurt maar de wifi lijkt me erg traag. Ik denk dat de hele buurt meesurft,. Het kanaal is immers open. Ik probeer een krant te downloaden, maar dat lukt niet. Ook foto's uploaden is een probleem.  Ik zal steviger wifi nodig hebben.  Deze namiddag ga ik eens op het strand kijken, dat is hier vlakbij. ..

Ik heb intussen mijn gids ook wat Frans geleerd.  Heb hem verteld dat de lessen 10.000 shilling kosten. Na een kwartiertje informeerde hij nog eens naar de prijs.  Heb het dan maar gratis gedaan.  Ik begin nu een ander verhaal omdat het ietsje te lang duurt om dit te laden en te bewerken.